vrijdag 7 april 2006

Een saai ondeugend huisvrouwtje - deel 2

Dit verhaal is een vervolg op "Een saai ontdeugend huisvrouwtje op zoek naar spanning... " (5 april)


Na de vorige keer had ons huisvrouwtje een hele tijd niet uit durven gaan. Ze vertrouwde zichzelf niet. Maar nu, na een paar maanden trok ze de stoute schoenen en nog wat andere uitdagende keren aan en ging toch weer alleen op stap. Maar ze was vastbesloten om zich dit keer niet te laten gaan.

Ze nam de bus naar de stad. Ze liep naar het caf waar ze vroeger veel kwam. Het was nog stil toen ze binnenkwam. In een hoek zat een oud mannetje. Shit, dacht ze, zo begon het vorige keer ook. Ze dronk wat, en langzaamaan liep de zaak vol. Ze kletste wat met de barman, en met deze en gene, maar eigenlijk voelde ze zich heel alleen. Toen kwam HIJ binnen. Een jonge adonis, zeker 10 jaar jonger dan zij, en die ogen....

De jongeman keek eens de zaak door, en monsterde alle aanwezigen. Maar het was net of hij haar niet zag. Hij keek strak langs haar heen. Toen liep hij de zaak door, naar achteren. Hij liep vlak langs haar maar leek haar helemaal niet te zien. Hij liep haar zelfs bijna van haar kruk. Haar hart bonste in haar keel. De adonis verdween naar achteren. Even later kwam hij terug. Maar dit keer kwam hij recht op haar af, en zijn ogen verslonden haar helemaal. Ze kon hem alleen nog maar aankijken. Het caf was er niet meer, alleen nog maar HIJ.

HIJ kwam naast haar zitten en bood haar een drankje aan. Ze kon nog net "Ja" stamelen, maar kon niet uitbrengen wat ze eigenlijk wilde drinken. HIJ zei tegen de barman "Maak maar iets heel speciaals voor deze dame". Er werd haar een mix voorgezet. Ze nam een nipje. Bah, wat was dat vies. Ineens was ze weer met beide benen op de grond en dacht "Deze keer laat ik me niet gaan".

De jongeman begon tegen haar te kletsen. Wat een kletskous was die man, ze wou dat hij nooit naast haar was komen zitten. Dat ze alleen maar naar hem had kunnen kijken. Want toen was ze nog helemaal in de wolken, maar nu vond ze het eigenlijk niet leuk meer. Ze probeerde niet te luisteren en alleen maar automatisch 'ja', 'nee' en 'amen' of zo te zeggen. En ze probeerde weer bij dat gevoel te komen dat ze had toen hij de zaak binnenliep.

Na enige tijd ging HIJ weg. Hij pakte zijn jas en ging naar buiten. In een gekke bui dacht ze "zal ik hem eens stiekem volgen?" Ze pakte haar jas en volgde hem op enige afstand. Ze zag dat hij een steegje inging. Het was een nauw steegje met wat nissen en trapjes tegen gebouwen. Toen zag ze HAAR. Een jonge vrouw, die er net zo uitzag als zijzelf 10 jaar geleden. Maar niet helemaal. De jonge vrouw had iets, en soort uitstraling. Alles was net even scherper afgetekend. Haar ogen lagen iets dieper, haar mondhoeken krulden iets meer, haar lipstick was iets roder, haar hals iets ranker, haar tepeltjes drukten iets harder door haar truitje heen.

Ineens stroomde er een waterval van emoties door haar heen. Verdriet om haar jeugd die ze achter zich had gelaten en die ze daar bij HAAR, bij die jonge vrouw letterlijk voor zich zag staan. Boosheid omdat HIJ, de jonge man, liever een jonge vrouw had. Maar er was nog iets, een gevoel daarachter. En ineens wist ze het. Er was ook opwinding. Maar niet voor HEM, voor die kletskous, maar voor HAAR. Ze was helemaal in de war. Dit had ze nog nooit bij een vrouw gevoeld. Ze wilde door HAAR haar woelen, haar rode lippen kussen, haar borstjes tegen zich aandrukken. Maar ze wist niet wat dir betekende. Ze viel toch op mannen? Ze stond te trillen op haar benen. Ze wilde nu eigenlijk door niemand gezien worden. Ze liep een trapportiek in en ging tegen het hekje aan zitten om tot rust te komen.

Beneden zag ze hoe de jongeman met HAAR stond te praten. Nee, het was geen praten, het was uitdagen. HIJ deed bij HAAR wat zij zelf zou willen doen. HIJ woelde door HAAR haar, hij kuste haar rode lippen vluchtig en stapte direct weer naar achteren. Zij deed een stap naar voren en drukte haar borsten tegen hem aan, maar stapte gelijk weer naar achteren. Hij reikte naar haar heupen en trok ze weer tegen hem aan. Toen ging hij door zijn knien en tilde haar rokje op, en kuste haar daaronder. Ze zag hoe HIJ haar slipje uitdeed en in een vuilniscontainer gooide. ZIJ holde direct naar de container en leunde erin om het slipje weer te zoeken. HIJ kwam achter haar staan en zoende haar billen.

De jonge vrouw draaide zich om en drukte zich plagerig tegen hem aan. Toen ging zij door haar knien en ritste zijn gulp open. Ze gaf er een kusje op, maar ging niet verder. In plaats daarvan trok ze zijn broek en slip naar beneden. Hij stapte er gewillig uit. De jonge vrouw gooide ze ook inde container. Daar stond hij, in zijn blote onderlijf, met een gezwollen lid. De jonge vrouw ging op een trapje zitten en begon zichzelf zichtbaar te strelen. De adonis ging voor haar staan en bood haar zijn lid aan. Zij begon hem met de mond te verwennen. Toen ging de jonge man op het trapje zitten en ging de jonge vrouw op zijn schoot zitten. Ze liet zijn lid bij zich naar binnendringen en ging steeds heftiger op en neer. Met een brul kwamen ze samen klaar.

Ons huisvrouwtje zat nog steeds achter de spijlen op het trapje te kijken. Ze was helemaal week. Ze was boos op HEM, omdat hij HAAR zo gebruikte. Ze wou zelf met de jonge vrouw vrijen maar durfde haar niet te benaderen. Haar slipje was helemaal nat. Ze viel bijna flauw van opwinding. Of misschien was ze wel flauwgevallen. Ineens sprak een taxichauffeur haar aan. De jongeman en de jonge vrouw waren verdwenen. "Gaat het, mevrouw? Moet ik u misschien thuisbrengen?" Zwakjes zei ze ja.

De taxichauffeur bracht haar thuis. Er gebeurde onderweg niets. Toen ze thuiskwam realiseerde ze zich dat het al heel laat was. Haar man lag al te slapen. Ze maakte hem wakker met allemaal kusjes en vervolgens neukte ze hem tot zijn ballen blauw zagen. Toen pas kon ze slapen.

In haar dromen droomde ze weer van de jonge vrouw. Maar nu was ze samen met haar in een bos, en vreen ze samen. Ze werd wakker en vroeg zich af wat dit betekende. Zou ze dan toch op vrouwen vallen? Uitgeput viel ze weer in slaap. De volgende ochtend besloot ze maar weer even niet uit te gaan. Fantaseren is leuk, maar dit was zo heftig...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen